عنوان مقاله:

نویسندگان:

سید کیهان شهدائی، فرهادعلی بهمنی

اساطیر و افسانه های کهن در کلام شعرا و نویسندگان که ناقلان فرهنگ و تمدّن ملّت خویشند، همواره به چشم می خورد. سخنوران با اهداف گوناگونی به این اساطیر و افسانه های کهن نظر داشته اند و کلام خود را بدانها آراسته اند. همین امر سبب شده تا اساطیر و افسانه ها در ادبیّات هر سرزمینی جایگاه ویژه ای یابد و برای بیان مضامین متنوّعی مورد توجّه سخنوران و ادیبان قرار گیرد. از میان اساطیر و افسانه هایی که در کلام سخنوران بازتاب یافته است، جانوران و موجودات اساطیری چون سیمرغ و ققنوس جایگاه ویژه ای دارند. اسطورة سیمرغ و ققنوس در کلام سرایندگان کرد زبان نیز تجلّی یافتهاست. میرزا احمد داواشی از سرایندگان کهن- سرای معاصراست که در کلامش بازتاب اسطورة سیمرغ و ققنوس به وضوح دیده می شود. شاعر از اسطورة سیمرغ برای بیان نکات عرفانی، عشق، وصف، صور ادبی و از اسطورة ققنوس برای بیان عشق، فراق، صور ادبی، مرثیه و... بهره برده است. در این پژوهش به شیوة تحلیلی- توصیفی به بررسی بازتاب دو اسطورة سیمرغ و ققنوس در دیوان میرزا احمد داواشی پرداخته ایم

ادبیات کردی ، اسطوره ، داواشی ، سیمرغ، ققنوس

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
کیهان شهدائی، سید، بهمنی، فرهادعلی، 1403، کارکرد اسطوره در سروده های میرزا احمد داواشی (اسطورة سیمرغ و ققنوس)، همایش ملی میرزا احمد داواشی، https://conference.uok.ac.ir/fa/archive_index.php?c=HN-dawashi&aid=1517918