عنوان مقاله:

نویسندگان:

هوشنگ قمرنیا

بطور کلی آرسنیک یک شبه فلز بوده که برای انسان، حیوانات، گیاهان و میکروارگانیزمها سمی و مضر میباشد. بر اساس استانداردسازمان بهداشت جهانی(WHO)، حد مجاز میزان آرسنییک در آب آشامیدنی010/0 میلی گرم در لیتر و در خاک معادل 20 میلی گرم در کیلوگرم تعیین شده است. بر اساس بررسیهای بعمل آمده، آرسنیک آب شرب تعدادی از روستاهای تحت مطالعه در شهرستان بیجار بیشتر از استاندارد بوده است. ضمنا با توجه به استاندارد آب آشامیدنی کشور که حد اکثر میزان غلظت را 50 میکرو گرم در لیتر در نظر گرفته است، حداکثر غلظت آرسنیک به عنوان نمونه در روستای گوندک معادل 50/422 میکرو گرم در لیتر یعنی معادل 8 برابر استاندارد ملی و در حدود 42 برابر استاندارد سازمان بهداشت جهانی گزارش شده است. در استان کردستان و خصوصا در مناطق تحت آلودگی آرسنیک در شهرستانهای بیجار و قروه باید با اجرای طرحهای آبرسانی ضربتی نسبت به تامین آب شرب اهالی اقدام گردد تا سلامتی مردم منطقه به مخاطره کشیده نشود.

واژه‌های کلیدی: بیجار، آرسنیک، سازمان بهداشت جهانی، آب شرب

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
قمرنیا، هوشنگ، 1404، بررسی اجمالی مطالعات صورت گرفته در رابطه با وجود آرسنیک در پاره ای از منابع آب و خاک (شهرستان بیجار) استان کردستان، همایش ملی مطالعات گروس، https://conference.uok.ac.ir/fa/archive_index.php?c=HN-garoos1&aid=1517989