عنوان مقاله:

نویسندگان:

حامد ذیفر، حمیدرضا ولی‌پور

با مطالعات و بررسی‌های باستان‌شناختی صورت گرفته در محدوده شرق و شمال‌شرقی استان کردستان، اطلاعات زیادی از استقرارهای انسانی در پیش‌از‌تاریخ بدست آمده است. محوطه تل 11 در سال 1386 در حین پروژه سدسازی بر روی رودخانه تالوار، شناسایی و در پاییز سال 1389 کاوش شد (ولیپور، 1389). مطالعات نشاندهنده محوطه‌ای کوچ‌نشینی با سفال‌هایی از فرهنگ و دوره مس‌سنگی بود. در این نوشتار ضمن ارائه گونه‌شناسی و طبقه بندی سفال‌های بدست آمده از کاوش محوطه تل 11، به منظور ارائه تاریخ نسبی آن، با یافته‌های سفالی محوطه‌های هم افق در مناطق همجوار مقایسه شده‌اند. بر اساس گاهنگاری مقایسه‌ای انجام شده، محوطه تل 11 در بازه زمانی ربع اول هزاره چهارم قبل از میلاد (4000 الی 3750 ق.م) قرار داشته و همزمان با سنت سفالی گودین VII (مس‌سنگی جدید) است. تل 11 علاوه بر داشتن فرهنگ بومی و تشابهات سفالی منطقه‌ای با تل 12 و تپه کلنان و تپه قلعه بالا بیجار، با مناطق غربی مرکز فلات ایران و منطقه زنجان تپه نور و سهاچای تپه، دارای مشابهت‌های لااقل از منظر سنت سفالی نیز هست. با توجه به گونه‌های سفالی و نیز نبود آثار معماری و کمبود نهشته‌های فرهنگی می‌توان استقرار این محوطه را از نوع موقت و کوچ‌نشینی دانست.

تل 11، حوضه آبریز تالوار، دوره مس‌سنگ جدید، گاهنگاری نسبی، فرهنگ گودین VII ، استقرار کوچ نشینی.

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
ذیفر، حامد، ولی‌پور، حمیدرضا، 1404، تل 11 تالوار بیجار، استقراری از اوایل هزاره چهارم پیش از میلاد، همایش ملی مطالعات گروس، https://conference.uok.ac.ir/fa/archive_index.php?c=HN-garoos1&aid=1518004