عنوان مقاله:

نویسندگان:

احسان شفیعی

روستای تاریخی شریف‌آباد واقع در منطقه گروس (شهرستان بیجار، استان کردستان)، با قدمتی دیرینه و بافتی طبیعی-فرهنگی، یکی از نمونه‌های شاخص تعامل انسان با طبیعت در زیست‌بوم‌های کوهستانی ایران به‌شمار می‌رود. یکی از مهم‌ترین جلوه‌های این تعامل، هفت آسیاب آبی است که طی سده‌های گذشته نقش حیاتی در اقتصاد معیشتی روستا ایفا کرده‌اند. این پژوهش به‌واسطه بررسی اسناد شفاهی، بقایای معماری و مقایسه تطبیقی با دیگر مناطق ایران، به واکاوی تاریخچه ساخت، فناوری و کارکردهای اجتماعی این آسیاب‌ها پرداخته و روند زوال و فراموشی تدریجی آن‌ها را در نتیجه‌ی عواملی چون سیلاب‌ها، مهاجرت و ضعف مدیریت فرهنگی تحلیل می‌کند. همچنین در ادامه، پتانسیل احیای نمادین این آسیاب‌ها در قالب گردشگری فرهنگی، به‌ویژه از طریق طراحی مسیرهای پیاده‌روی تفسیری، بررسی شده و نقش نهادهای محلی، دولتی و سرمایه‌گذاران خرد برای تحقق این هدف تبیین می‌گردد. شریف‌آباد با برخورداری از چشم‌انداز طبیعی زیبا و میراث صنعتی فراموش‌شده، قابلیت تبدیل‌شدن به یک نمونه موفق از توسعه پایدار روستایی مبتنی بر میراث را داراست.

شریف‌آباد، هفت‌آسیاب، آسیاب‌آبی، گروس، بیجار

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
شفیعی، احسان، 1404، شریف آباد بیجار و میراث فراموش شده هفت آسیاب؛ بررسی تاریخی-مهندسی آسیاب‌های آبی شریف‌آباد بعنوان فناوری بومی در گروس و ظرفیت‌های احیای فرهنگی آن، همایش ملی مطالعات گروس، https://conference.uok.ac.ir/fa/archive_index.php?c=HN-garoos1&aid=1518020